کسی که با دستش کار می کند کارگر است "کسی که با دست و عقلش کار می کند پیشه ور است

کسی که با دست و عقل و احساساتش کار کند هنرمند است***

وجدان مانند آینه است که نه تملق می کند و نه تحقیر می نماید***

در آیینه نگاه کن اگر صورت زیبا داری کاری مناسب جمالت انجام ده و اگر قیافه ات نامتناسب است  زشتی کردار را به زشتی صورت اضافه نکن***

معاشرت بر دانایی می افزاید ولی تنهایی مکتب نبوغ است***

موسیقی نه تنها احساسات را بیان می کند بلکه گاهی نیز احساسات را به وجود می آورد***

زندگان مردگانی هستند که ایام مرخصی شان را در این دنیا می گذرانند ***

باغبان به خاطر یک گل رز نوکر هزار خار میشود***

چرا در جستجوی محبت هستید خود خالق و باعث محبت باشید***

هر کسی با عشق الهی متحد شود اندکی از بهشت را در زمین می آفریند***

هیچ شکنجه ای دردناک تر از این نیست که انسان نه عشق بورزد و نه عشق نثار او شود***

عشق بهتر از ذره بین هر چیز خوب معشوق را بزرگ می کند***

آنجا که عشق نمی یابید عشق ارزانی کنید عشق خواهید یافت***

وقتی خواهان آشنایی با کسی هستی ابتدا با لبخندت خود را معرفی کن***

اگر آدمی شاد باشد کسی را شاد کرده و اگر غمگین باشد کسی را غمگین نموده است***

اگر خاموش باشی تا  دیگران به سخنت آ رند بهتر که سخن گویی و خاموشت کنند***

جمله ای همیشه بر زبان جاری سازید که ارزش آن بیش از سکوت باشد***

آهنگ صدا هر چه ملایم و مطبوع باشد سخن موثر و دلنشین تر خواهد بود***

چشمان زیبای اشک بار از لبخند زیباتر است***

زیبایی ناپایدار است و فضیلت جاودانی***

با این همه رنگهای تماشایی در جهان شرم آور است همه چیز را سیاه و سفید ببینیم***

در عالم دو چیزاست که از همه زیباتر است .آسمانی پر ستاره و وجدانی آسوده***

در دنیا هیچ منظره ای جالب تر از زنی که مشغول پختن غذا برای محبوبش هست وجود ندارد***

                                                  زن تاج آفرینش است***

دنیا برای مرد یک لبخند است و لبخند برای زن یک دنیاست***

از خاندان متمول اسب بخر و از خاندان فقیر زن بگیر***

اگر می خواهید اندازه تمدن و پیشرفت ملتی را بدانید به زنان آن ملت بنگرید***

در زندگی بزرگترین ارزش را به صداقتت و ایمان بده***

هیچ چیز آسان تر از فریب دادن یک فرد درستکار نیست***

فقط اموات هستند که می توانند در نگهداری اسرار بکوشند به زنده ها نباید اعتماد کرد***

اگر می خواهی رازی را از دشمنان پنهان بداری آن را هرگز به دوستانت فاش مکن***

اگر می خواهید ارزش خود را حساب کنید دوستانتان را بشمارید***

برای پیدا کردن دوست باید یک چشم را بست و برای نگه داشتنش هر دو را***

چون دوستی را اختیار کنی در حال غضب وی را امتحان کن اگر با انصاف باشد دوستی را شاید و اگر نه از وی حذر کن***

عیب خود را از دوستانت مپرس که ببینند ونگویند از دشمنان تفحص کن تا بگویند ***

زیاد عیب رفیق خود را جستجو مکن و گرنه همیشه بی رفیق خواهی ماند زیرا احدی خالی از عیب نیست***

برای دوست خود یکدفعه تمام محبت خود را ظاهر مکن زیرا هر وقت اندک تغیری مشاهده کرد تو را دشمن می دارد***

خوشبختی یعنی هماهنگی آرزوها با حوادث روزگار ***برای کسی که خوشبخت است حتی خروس تخم می گذارد***

آسان ترین راه برای از بین بردن افتخارات خود ستایی است***

دل ما ساخته و پرداخته روح مادر است***

مادر با دستی گهواره و با دستی عالم را تکان می دهد***

فرزندان نامشروع وجود ندارد آنچه وجود دارد والدین نامشروع است***

عصاره همه مهربانی ها را گرفتند و از آن مادر ساختند***

ازدواج زودش اشتباه بزرگ است و دیرش اشتباه بزرگتری***

پیش از ازدواج چشمهای خود را خوب باز کنید و بعد از آن کمی آنها را روی هم بگذارید***

داماد زشت و با شخصیت بهتر از داماد خوش صورت و بی لیاقت است***

با مصلحت دیگران ازدواج کردن در جهنم زیستن است***

اگر یک روز نتوانستی گناه کسی را ببخشی از بزرگی گناه او نیست از کوچکی قلب توست***

*هديه ام را بپذير يك سبد از شب بوست بوي باران بهاريست و نسيمي از دوست *

*   ورقي از دفتر خاطره هاست غنچه اي از لابه لاي لاله هاست*

       *     شبنم ازران صبح است *

                  *    و سرابي از شراب پر فريب *

*هديه ام را بپذير كه من اين گل سرخ عشق را از باغ فردا چيده ام تا بداني زنده ام *

   *   و برايت هد يه اي از زندگي آورده ام ***

در اين صبح قشنگ شكفته شدن گل وجودت را در بن بست تاريكي خويش جشن مي گيرم

                               و صادقانه مي گويم دوستت دارم

          شب برای چیدن ستاره های قلبت می آیم

           بیدار باش من با سبدی پر از بوسه می آیم

         و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم

         تا بدانی ای خوبم دوستت دارم    *تا ابد*

                              اسمتو گذاشتم گل ترسیدم پژمرده بشی

                              گذاشتم خورشید ترسیدم غروب کنی

                                                              گذاشتم جونم که اگه رفتی بمیرم

                     زیباترین گل با اولین باد پاییزی پرپر شد

      با وفاترین دوست به مرور زمان بی وفا شد

          این پرپر شدن از گل نیست از طبیعت است

             و این بی وفایی از دوست نیست از روزگار است

                                        خداوندا:

                       تو تنهایی و منم تنها اما بین تنهایی من و تو تفاوت است

                      تو تنهایی چون کسی به پایت نمی رسد و من تنهام چون

                      به پای کسی نمی رسم

                      در نگاه تو عشقی زلالتر از آب جاریست و تو بودی که عشق و دوست

                     داشتن را به زیباترین صورت به من آموختی امشب دلم آرزوی تو دارد

                     امشب دلم تنهاست و هوای گریه دارد باز در سینه ام امشب دنیایی از

                    اندوه دنیایی از درد است امشب تمام ابرها گویی در آسمان خیس چشمانم

                   یکریز می بارند امشب تمام کوچه ها تنهاست و کوچه های خالی میعاد هم

                    تنهاست امشب دوباره گریه خواهم کرد زیرا دلم تنهاست <دیشب خسته و

                   دل شکسته خوابیدم دیروز من حضور کسی را در خود احساس کردم حضور

                   یک دوست واقعی که مرا به دست بوسی آفتاب می خواند کسی که در کوچه

                  های شبانه اشکم با او آشنا شدم اینجا من مانده ام تنها و خسته احساس

                  می کنم زمین کوچک است احساس می کنم که بزرگترین اقیانوسها دریاچه ای

                 بیش نیستند شب با تمام ستاره هایش بیگانه است و خورشید آینه دروغین روز

                اینجا کسی آواز می خواند فریاد می زند اما خاموش می گرید من اگر دستم میرسید

              دریاچه ها را جمع می کردم و اقیانوس می ساختم که خیال هیچ ناخدایی را گستاخی

              دریانوردی نقش نمی بست اینجا من تنها مانده ام و تو آری دوستم تو با صادقانه ترین

              کلام از عشق برایم سخن گفتی آری آنروز در سیمایت خواندم مفهوم واقعی عشق را

                   دلم می خواهد بنویسم نوشته ای که بوی ریا ندهد دلم می خواهد 

                    بنویسم که خلوتم را صدای گامهای شبگردی فراری داد . من دنیایم را

                   با نیلوفرهای باغچه تزیین کرده بودم اما نمی دانم چه کسی مرا در خود

                   خواهی اش خلاصه کرد دیگر خنده و محبت در باورم نمی گنجد . دلم برای

                   روزهای پاکی و صداقت تنگ شده است من خسته ام خسته از نیرنگ

                   هزار رنگ زمان...دوست دارم همیشه در جهانی زندگی کنم که واژه محبت

                  کلید دروازه های بسته آن باشد*** 

                              باز تنها تر از واژه تنهایی گشتم "باز غمگین تر از چشمان غمگین غم گشتم "  

                       بار آزرده تر از قلب عشاق "باز من دیوانه عاقلتر از عاقلین این سرزمین گشتم

                      لیلا تر از لیلای مجنون"غم همیشه همراه بوده با این دل مفهوم تنهایی را برایم

                     بی معنا نموده تنها تویی...تویی ای غم ! و تو ای ماتم و درد که معنا می یابی 

                      دل همیشه بی تابم در شب دلی هر لحظه زخمی از گوشه ای به یادگار یدک

                     دارد دلی که تا به سوگ ننشیند خندان نمی شود  دلی که تا آه از نهادش برون

                     نرود شاد نمی شود دل آسمان دلی اگر آزار نبیند آرام نخواهد گرفت وجدان ....

                      آری از دلی برایتان می گویم که بی دل گشته این دل غمگینم ... آیا حاضر به 

                     دلداری این دل بی دل کسی خواهد بود...سکوت و بعد.... هیچ...اما کیست که

                     باور داشته باشد این تنهایی را ... میگویند تنها غم است نشانگر موی سپیدش 

                     اما کدامین رنگ سیاه است که سپیدی را بر خود ترجیح دهد و یا آیا ............

                     به دلداری این بی دل کسی خواهد بود؟ ... سکوت و بعد ... هیچ.................

                  ******************************************************

                            همیشه می گفتی آبی دریای منی   بعدها فهمیدم دریای تو سیاه است

             همیشه می گفتی فقط تو در قلب منی    بعدها فهمیدم قلب تو مهمانسراست

             همیشه می گفتی به طراوت گلی      بعدها فهمیدم گلها را پرپر می کنی

             همیشه می گفتی دوستت دارم به اندازه زندگی    بعدها فهمیدم تو از زندگی بیزاری

            همیشه می گفتی بیا تنهاییمان را قسمت کنیم 

                                                                        ولی بعدها فهمیدم تو تنها نیستی   

            خدایا او را که در تنها ترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت در

             تنهاترین تنهاییش تنهای تنهایش نگذار

             اگر تنهاترین تنها شوم باز هم خدا هست

             دردناکترین تنهایی آن است که در میان جمعی تنها باشی

              هستی ولی انگار که نیستی انگار که وجود این همه آدم

             واست معنایی نداره.........